Ես առաջին անգամ ամուսնացա երբ 44 տարեկան էի․ Մտածում էի կատարյալ երջանիկ ընտանիք ունեմ, մինչ նրա աղջկա գալը․․․

Ես առաջին անգամ ամուսնացա երբ 44 տարեկան էի․ Մտածում էի կատարյալ երջանիկ ընտանիք ունեմ, մինչ նրա աղջկա գալը․․․

Իմ վիճակը բավական բարդ է: Ես ինձ ծեր չեմ համարում, բայց տարիքն արդեն իրենն ասում է: Երեխաներ չկան, և հիմա ես նույնիսկ չեմ էլ ուզում:Այժմ ես ամուսնացած եմ,և սա իմ առաջին ամուսնությունն է:Մենք ամուսնացանք մի քան տարի առաջ, հանդիպումից գրեթե անմիջապես հետո: Ամուսինս՝ Նիկոլայը, արդեն երկու անգամ ամուսնացած է եղել, ես նրա երրորդ կինն եմ:

Միասին ապրեցինք 8 երկար տարիներ: Սկզբում շատ լավ էր: Սեր, կիրք, ճանապարհորդություն:Մենք պայմանավորվեցինք չօրինականացնել մեր հարաբերությունները, ինչներիս էր պետք այդ կնիքը մեր անձնագրերում: Փաստորեն, ամեն ինչ որոշ չափով ավելի բարդ ստացվեց:Ամուսինս շատ լավ մարդ էր: Ինձանից մի փոքր մեծ էր, բայց նա իրեն լավ էր զգում:

Անկեղծ ասած, ես հիմա սկսեցի հասկանալ այն երիտասարդներին, ովքեր վազում են տարեց տղամարդկանց հետևից: Նրանք այլևս չեն վազում ամեն պատահածի հետևից, կարող ես խոսել նրանց հետ ցանկացած թեմայի շուրջ:Թեև Նիկոլայը մեկից ավելի անգամ էր ամուսնացել, բայց նա երբեք հարուստ չի եղել:

Նա ուներ մեկ սենյականոց բնակարան, իսկ մեքենան արդեն հին էր: Ես և նա վաճառեցինք մեր փոքրիկ բնակարանները և գնեցինք համեմատաբար ավելի մեծը։Բայց իմ հանգիստ կյանքը երկար չտևեց:Փաստն այն է,որ մի երեկո նրա դուստրը զանգահարեց ամուսնուս: Չգիտեմ, թե ինչ էր պետք նրան,բայց նրանք մեկուկես ժամ զրուցեցին:Հետո ես իմացա, որ նա ամուսնուս երկրորդ ամուսնությունից եղած դուստրն է: Շատ հանդուգն էակ:

Դիաննան 30 տարեկան է: Երեխա ունի, իսկ ամուսին՝ ոչ: Ինչը հիմա ինձ չի զարմացնում: Եվ այն բանից հետո, երբ նա պարզեց, որ իր հայրն ապրում է մեկ այլ կնոջ հետ, այնել երեք սենյականոց բնակարանում, Դիաննան սկսեց հետաքրքրվել իր ծնողով: Իսկ ավելի ուշ եկավ մեզ այցելության:

Այդ օրը ես նորից ինձ շատ անտեսված զգացի: Ամուսինս, անշուշտ, պտտվում էր իր դստեր շուրջը, գնեց ամեն տեսակ բարիքներ, նույնիսկ փոքրիկ նվեր: Իսկ ինձ վրա ոչ ոք ուշադրություն չդարձրեց: Միայն «խորթ դուստրը» երբեմն տհաճ հայացքով ինձ էր նայում:

Իսկ վերջում նույնիսկ հրաժեշտ չտվեց:Դա տհաճ էր, բայց ես ոչինչ չասացի: Հետո շաբաթը հանգիստ անցավ, առանց ավելորդ սթրեսի, ամեն ինչ շարունակվեց սովորական ռեժիմով: Բայց վերջերս նա կրկին կապ հաստատեց Նիկոլայի հետ: Պարզվում է, որ նա հոգնել է: Շատ դժվար է աշխատել, երբ տանը կա երեխա: Իսկ բնակարանի վարձը չի հասցնում տալ:

Բայց եթե սիրելի հայրիկը թույլ տա նրանց ապրել իր տանը, ապա ամեն ինչ, անշուշտ, լավ կլինի: Այդ ժամանակվանից ես ու ամուսինս լարված հարաբերությունների մեջ ենք: Նա սիրում է իր դստերը և հիմա նաև շփվում է նախկին կնոջ հետ:Նա ասում է Դիաննան կօգնի տնային աշխատանքներում, իսկ մենք կխնամենք երեխային, իսկ հետո այդ հսկայական բնակարանն այդքան էլ դատարկ չի թվա:

Դատարկ, այո: Նա իրեն հարմարավետ էր զգում մեկ սենյականոց բնակարանում, ինչը նշանակում էր, որ այժմ այս մեկը ​​դատարկ է:
Բնականաբար,ես համաձայն չեմ և չեմ էլ պատրաստվում հանձնվել:Բայց ամեն օր ավելի շատ եմ համոզվում, որ Դիաննան հասնում է իր ուզածին: Հայրը ուժեղ է, բայց տարիքի հետ չես վիճի:Ի՞նչ անել այդ դեպքում: Երբեք չէի մտածի, որ խնդիրներ կունենամ ամուսնուս երեխաների հետ:

Նրա հետ բնակարան կիսելն իսկական աղետ կլինի: Ես կկորցնեմ իմ սիրելի ամուսնուն և կրկին միայնակ կմնամ չորս պատերի ներսում: Ես համաձայն չեմ Դիաննայի հետ. Նա արդեն ուղղակիորեն զգում է, թե ինչպես է ապրելու այստեղ: Ես նույնիսկ մտածում եմ, որ արժե հղիանալ Կոլյայից: Չգիտեմ, թե ինչ պետք է անեմ այս դժվարին իրավիճակում:

 

Կարդացեք նաև՝

Ամուսնալուծված կնոջ օրագիրը. ինչպես եմ ես հաղթահարում սեռական ու հոգեկան ապրումները